ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Χρήστος Σιούλης MD, PhD - Χειρουργός Αμφιβληστροειδούς, Υαλοειδούς

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

Μέσα στο μάτι έχουμε ένα φυσικό φακό. Ο φακός αυτός εστιάζει τις ακτίνες του φωτός που εισέρχονται στο μάτι και μας βοηθάει να βλέπουμε με ευκρίνεια.

Προβλήματα όρασης με τον καταρράκτη

Οι διαφόρων τύπων θολώσεις αυτού του φακού είναι ο γνωστός μας καταρράκτης με αποτέλεσμα η όραση να γίνεται θολερή, ασαφής και με μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων.

Συμπτώματα καταρράκτη

Μερικές από τις πιο συνήθεις αλλαγές στην όραση που μπορεί να παρατηρηθούν με την εμφάνιση του καταρράκτη είναι:

  • Θολή όραση
  • Ασαφής όραση (όταν βλέπουμε  ”δυο”  αντί για μια εικόνα)
  • Αυξημένη ευαισθησία στο φως
  • Προβλήματα στην νυκτερινή όραση
  • Ανάγκη για περισσότερο φως κατά το διάβασμα
  • Μειωμένη αντίληψη χρωμάτων

Τι προκαλεί τον καταρράκτη

Με ηλικία έναρξης συνήθως τα 40 χρονιά, συμβαίνουν κάποιες αλλαγές που αφορούν στον καταβολισμό πρωτεϊνών του φακού με αποτέλεσμα να προκαλείται η θόλωση του.  Μετά την ηλικία των 60 ετών οι άνθρωποι συνήθως εμφανίζουν σαφή σημάδια καταρράκτη άλλα και πάλι η ηλικία έναρξης επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως:

  • οικογενειακό ιστορικό
  • σακχαρώδης διαβήτης
  • ιστορικό οφθαλμικού τραύματος
  • ιστορικό προηγούμενης ενδοβόλβιας επέμβασης
  • ιστορικό εφαρμογής ακτινοβολιών στο ανώτερο μέρος του σώματος
  • παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο χωρίς χρήση γυαλιών ηλίου που προστατεύουν από την UV ακτινοβολία
  • χρήση φαρμάκων όπως κορτιζόνη

Ο καταρράκτης που οφείλεται αποκλειστικά στην προχωρημένη ηλικία εγκαθίσταται προοδευτικά. Αλλού τύπου καταρράκτη  όπως ο τραυματικός η ο καταρράκτης εξ αιτίας του σακχαρώδη διαβήτη εμφανίζονται πιο γρήγορα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο οφθαλμίατρος δεν είναι δυνατό να προβλέψει την ταχύτητα εξελίξεώς του καταρράκτη.

Διάγνωση – αντιμετώπισή καταρράκτη

Ο καταρράκτης διαγιγνώσκεται από τον Οφθαλμίατρο μετά από μια πλήρη οφθαλμολογική εξέταση. Εάν τα συμπτώματα του δεν ενοχλούν την καθημερινότητα η/και την εργασία του ανθρώπου τότε χορηγούνται διορθωτικά γυαλιά για μακριά η/και κοντά.

Χειρουργική αντιμετώπιση θα απαιτηθεί όταν  και με τα καλύτερα δυνατά γυαλιά ο άνθρωπος δεν μπορεί να λειτουργήσει με άνεση και ασφάλεια. Με το χειρουργείο αφαιρείται ο θολωμένος φακός και αντικαθίσταται από τεχνητό ενδοφακό, ο οποίος βοηθάει στην ευκρινή όραση.

Ο καταρράκτης αποτελεί την πιο συχνή αλλά συγχρόνως και θεραπεύσιμη αιτία απώλειας όρασης.

ΠΑΘΗΣΕΙΣΓΛΑΥΚΩΜΑ

Τι είναι γλαύκωμα

Γλαύκωμα είναι μια παθολογική κατάσταση η οποία καταστρέφει το οπτικό νεύρο. Συνήθως συμβαίνει όταν το φυσιολογικά παραγόμενο υγρό μέσα στο μάτι αυξάνεται σε ποσότητα,  με αποτέλεσμα την άνοδο της πίεσης στο μάτι και την καταστροφή του οπτικού νεύρου.

Μηχανισμός αύξησης ενδοφθάλμιας πίεσης

Όσο ενδοφθάλμιο υγρό παράγεται ίση ποσότητα, κάθε δεδομένη στιγμή, αποχετεύεται εκτός του οφθαλμού. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω ενός διηθητικού ιθμού που εντοπίζεται στη γωνία μεταξύ της ίριδος και του κερατοειδούς. Όταν αποχετεύεται λιγότερο υγρό από το παραγόμενο τότε διαταράσσεται αυτή η ισορροπία και αυξάνεται  η ενδοφθάλμια πίεση.

 

Τύποι γλαυκώματος

Δύο είναι οι κύριοι τύποι γλαυκώματος:

Γλαύκωμα ανοικτής γωνίας : Είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος, εγκαθίσταται προοδευτικά, οφείλεται στη μειωμένη αποχέτευση υγρού από το εσωτερικό του οφθαλμού προς τα έξω. Η προοδευτικά αυξανόμενη πίεση δεν προκαλεί πόνο ούτε έκδηλα προβλήματα όρασης, στα αρχικά τουλάχιστον στάδια.

Γλαύκωμα στενής / κλειστής γωνίας: Αυτός ο τύπος συμβαίνει όταν η ίριδα του ματιού κλείσει μερικώς ή ολικώς το σύστημα αποχέτευσης του ενδοφθάλμιου υγρού με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πίεση μέσα στο μάτι. Όταν αναπτύσσεται προοδευτικά (στενή γωνία) δημιουργεί βλάβες παρόμοιες με το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας. Εφόσον μεταπέσει σε οξεία μορφή(κλειστή γωνία) η πίεση αυξάνεται πάρα πολύ γρήγορα. Αυτό προκαλεί μια σειρά από εντονότατα συμπτώματα και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης διότι μπορεί να έχει μόνιμες και πολύ δυσμενείς επιπτώσεις στην όραση.

Συμπτώματα  Γλαυκώματος

Γλαύκωμα ανοικτής γωνίας

Στα αρχικά τουλάχιστον στάδια της νόσου δεν υπάρχουν ενοχλήσεις ή συμπτώματα που να προειδοποιούν τον ασθενή. Όσο η νόσος όμως προχωράει δημιουργούνται σκοτώματα στο οπτικό πεδίο  τα οποία, δυστυχώς, γίνονται αντιληπτά από τον ασθενή όταν προκαλέσουν σημαντικές βλάβες. Αυτό το γεγονός δικαιολογεί τον χαρακτήρα της ύπουλης νόσου για το γλαύκωμα.

Γλαύκωμα στενής/κλειστής γωνίας

Πρώιμα συμπτώματα στο γλαύκωμα στενής γωνίας είναι θάμβος όρασης, χρωματιστοί δακτύλιοι γύρω από τα φώτα, ήπιος πονοκέφαλος και πόνος του πάσχοντος οφθαλμού. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται έγκαιρη εξέταση και παρακολούθηση από οφθαλμίατρο. Όταν το γλαύκωμα στενής γωνίας μεταπέσει σε κλειστής γωνίας τότε αναφερόμαστε σε ένα από τα πλέον οξέα και επείγοντα περιστατικά της οφθαλμολογίας. Εκδηλώνεται με:

  • Απότομη μείωση της όρασης
  • Ερυθρότητα οφθαλμού
  • Εμφάνιση χρωματιστών δακτυλίων γύρω από τα φώτα
  • Δυνατός πόνος στο προσβεβλημένο μάτι
  • Δυνατός πονοκέφαλος
  • Αίσθημα αδιαθεσίας με ναυτία και τάση για εμετό

Ιδιαίτεροι τύποι γλαυκώματος

Υπάρχουν άνθρωποι με φυσιολογικές πιέσεις οφθαλμών που αναπτύσσουν γλαυκωματικού τύπου βλάβες (γλαύκωμα φυσιολογικής πίεσης) και αντιστρόφως άνθρωποι με ανώτερες πιέσεις του φυσιολογικού δεν παρουσιάζουν τις ”αναμενόμενες”  βλάβες (οφθαλμική υπερτονία). Αυτοί οι τελευταίοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Όπως είναι αντιληπτό, η οφθαλμολογική παρακολούθηση των ανθρώπων που εμπίπτουν στις υποκατηγορίες αυτές κρίνεται απαραίτητη.

Διάγνωση γλαυκώματος

Ο μόνος τρόπος διάγνωσης του γλαυκώματος είναι με μια σειρά από ειδικές εξετάσεις, πέραν του τυπικού οφθαλμολογικού ελέγχου. Συμπεριλαμβάνονται οι:

  • Μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης
  • Έλεγχος της γωνίας αποχέτευσης του ενδοφθάλμιου υγρού
  • Έλεγχος του οπτικού νεύρου
  • Μέτρηση του πάχους του κερατοειδούς
  • Έλεγχος των οπτικών πεδίων
  • OCT απεικόνιση του οπτικού νεύρου

Αντιμετώπιση – θεραπεία γλαυκώματος

Οι βλάβες που προκαλούνται από το γλαύκωμα είναι μόνιμες και δεν είναι δυνατό να διορθωθούν. Η φαρμακευτική αγωγή και η χειρουργική αντιμετώπιση βοηθούν στο να σταματήσει η περαιτέρω επιδείνωση των βλαβών που υπάρχουν.

Συνήθως αντιμετωπίζεται με ενστάλλαξη σταγόνων που είτε μειώνουν την παραγωγή του ενδοφθάλμιου υγρού είτε αυξάνουν την αποχετευτική ικανότητα του οφθαλμού. Οι ενστάλλαξη των σταγόνων δεν πρέπει ποτέ να παραμελείται. Επειδή μπορεί να έχουν παρενέργειες όταν χρησιμοποιούνται μαζί με άλλη φαρμακευτική αγωγή, απαιτείται σωστή ενημέρωση του ιατρού σας για τη φαρμακευτική αγωγή που ήδη λαμβάνεται.

Η εφαρμογή εξειδικευμένων συστημάτων laser είναι δυνατόν να βοηθήσει στην αύξηση της αποχέτευσης του ενδοφθάλμιου υγρού και συνεπώς στην ρύθμιση της πίεσης των οφθαλμών.

Η χειρουργική του γλαυκώματος (τραμπεκουλεκτομή)  ή η ένθεση μηχανισμών αποχέτευσης (αντιγλαυκωματικών βαλβίδων) μπορούν να ρυθμίσουν την ενδοφθάλμια πίεση εφόσον οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε εμμένουσες (μη ρυθμιζόμενες) περιπτώσεις συνδυασμός της χειρουργικής επέμβασης με ενστάλλαξη σταγόνων είναι δυνατόν να απαιτηθεί.

ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΕΣ

Τι ακριβώς είναι ο αμφιβληστροειδής;

Ο οφθαλμός είναι σαν μια κάμερα (φωτογραφική μηχανή). Ο φακός στο μπροστινό μέρος του ματιού εστιάζει το φως πάνω στον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Μπορείτε να σκεφτείτε τον αμφιβληστροειδή σαν το φιλμ της κάμερας. Στην πραγματικότητα είναι ένας φωτοευαίσθητος χιτώνας στο εσωτερικό του οφθαλμού, υποδέχεται το φως και στέλνει την εικόνα (οπτική πληροφορία) στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Τι ακριβώς είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια;

Η πιο σοβαρή από τις διαβητικές οφθαλμικές παθήσεις αφορά τον αμφιβληστροειδή χιτώνα και ονομάζεται διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (diabetic retinopathy). Η πάθηση προκαλεί σοβαρές βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με θρεπτικά συστατικά τον αμφιβληστροειδή. Οι βλάβες αυτές που προκαλούνται σε εκείνα έχουν σαν αποτέλεσμα αιμορραγίες, νέκρωση ιστού και δημιουργία νεοαγγείων. Ο νεανικός διαβήτης στην εποχή μας είναι αρκετά διαδεδομένος με αποτέλεσμα η νόσος να επηρεάζει και άτομα νεαρά σε ηλικία. Έχει πολύ μεγάλη σημασία οι διαβητικοί να ελέγχουν τακτικά το σάκχαρό τους.

Συμπτώματα:

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια πολύ ύπουλη νόσος και χαρακτηρίζεται σαν μια από τις πιο διαδεδομένες αιτίες απώλειας όρασης (και τύφλωσης). Τα βασικά συμπτώματα αναγράφονται παρακάτω:

  • θάμβος και διακυμάνσεις όρασης
  • διπλωπία
  • μυωψίες, φωταψίες
  • σκιές σε κάποιες περιοχές των οπτικών πεδίων

Αντιμετώπιση

Λαμβάνοντας υπόψη την έκταση της βλάβης, οι κυριότερες θεραπευτικές μέθοδοι είναι:

  • Φωτοπηξία με laser: στην συγκεκριμένη διαδικασία, με την βοήθεια φωτεινής ακτίνας laser καυτηριάζονται τα αμφιβληστροειδικά αγγεία που αιμορραγούν. Οι επαναλαμβανόμενες βολές του laser εμποδίζουν την μη φυσιολογική ανάπτυξη αγγείων. Πρωταρχικός στόχος της μεθόδου είναι η σταθεροποίηση της όρασης
  • Ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις (ενέσεις): αποτελούν την τελευταία εξέλιξη στην αντιμετώπιση της παθολογικής νεοαγγείωσης και του οιδήματος αμφιβληστροειδούς. Η ενδοϋαλοειδική έγχυση στην πραγματικότητα είναι μια ένεση στο εσωτερικό του οφθαλμού. Ουσιαστικά εγχύεται ένα ειδικό φάρμακο που αναστέλλει τη δράση του παράγοντα VEGF. O παράγοντας VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor), ευνοεί την ανάπτυξη των παθολογικών, μη φυσιολογικών αγγείων, δηλαδή των νεοαγγείων
  • Κρυοθεραπεία: όταν έχουμε εκτεταμένες θολερότητες αίματος στο υαλώδες η χειρουργική με laser δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί έως ότου το αίμα σταθεροποιηθεί ή καθαρίσει. Στις περιπτώσεις αυτές το ‘πάγωμα’ του αμφιβληστροειδούς μπορεί να βοηθήσει στη συρρίκνωση των ανώμαλων αγγείων
  • Υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή): πρόκειται για την χειρουργική αντιμετώπιση και επιλέγεται σε προχωρημένες περιπτώσεις υπερπλαστικής (παραγωγικής) διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Ο οφθαλμίατρος διενεργεί μικροχειρουργική επέμβαση εκτομής του θολού υαλοειδούς υγρού (απομάκρυνση αυτού και αντικατάσταση του με ένα καθαρό διάλυμα)

ΠΑΘΩΧΡΑ ΚΗΛΙΔΑ

Τι είναι η ωχρά κηλίδα και πώς αντιμετωπίζεται η θολή όραση;

Η ωχρά κηλίδα είναι μία περιοχή που εντοπίζεται στο πίσω μέρος του ματιού στον αμφιβληστροειδή. Αυτό το σημείο είναι αυτό ακριβώς που σε βοηθά να βλέπεις τις λεπτομέρειες και να οδηγείς. Αν η ωχρά κηλίδα υπολειτουργεί, παρουσιάζει δηλαδή κάποιου είδους εκφύλιση, τότε η εικόνα που έχουμε μέσω της όρασής μας είναι θολή ή παρουσιάζει παραμόρφωση. Η όραση ενός ατόμου με πάθηση ωχράς κηλίδας επιδεινώνεται τόσο στις κοντινές όσο και στις μακρινές αποστάσεις, κάνοντας την καθημερινότητά του δύσκολη.

Οι παθήσεις της ωχράς κηλίδας δεν μπορούν να προκαλέσουν πλήρη τύφλωση. Ο ασθενής συνεχίζει να μπορεί να βλέπει κυρίως περιφερειακά, ωστόσο δεν μπορεί να διακρίνει καθαρά λεπτομέρειες της εικόνας στην κεντρική περιοχή.

Μια από τις συχνότερες παθήσεις είναι η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η οποία μπορεί να είναι είτε ξηρή (ατροφική) είτε υγρή. Επίσης, ο διαβήτης μπορεί να επηρεάσει την ωχρά κηλίδα προκαλώντας οίδημα.

Αίτια και συμπτώματα παθήσεων της ωχράς κηλίδας

Η ηλικιακή εκφύλιση τείνει να εμφανίζεται σε ηλικιωμένα άτομα. Όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία του ασθενή τόσο μεγαλώνει και ο κίνδυνος εμφάνισης. Σημαντικό ρόλο παίζει και η κληρονομικότητα. Τα άτομα που καπνίζουν έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν ηλικιακή εκφύλιση στην ωχρά κηλίδα τους.

Η εκφύλιση μπορεί να είναι είτε ξηρή είτε υγρή. Η ξηρή μορφή προκαλεί σταδιακή μείωση της όρασης.

Η υγρή μορφή αφορά σε μικρότερη μερίδα ασθενών. Το σύμπτωμα της θολής όρασης σε αυτή τη μορφή εκδηλώνονται πιο άμεσα και αιφνίδια. Οφείλεται στην εμφάνιση νεοαγγείων (παθολογικά αγγεία) στον αμφιβληστροειδή. Από τα αγγεία αυτά εκρέει υγρό ή ακόμη και αίμα, θολώνοντας την όραση.

Ο διαβήτης, η επόμενη πιο συχνή πάθηση που προσβάλλει την ωχρά, προκαλεί χρόνιες διαταραχές στα μικρά αγγεία του σώματος. Έτσι, επηρεάζει και τα αγγεία του αμφιβληστροειδούς, προκαλώντας τη λεγόμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Το διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας είναι από τις συχνότερες επιπλοκές του διαβήτη.

Διάγνωση και εξετάσεις για ωχρά κηλίδα

Η διάγνωση της ηλικιακής εκφύλισης και του οιδήματος της ωχράς κηλίδας από διαβήτη ή άλλη αιτιολογία επιτυγχάνεται με κλινική εξέταση από τον αρμόδιο γιατρό που είναι ο οφθαλμίατρος και με απεικονιστικές εξετάσεις όπως η OCT (οπτική τομογραφία συνοχής), η OCT αγγειογραφία (χωρίς σκιαγραφικό), η ψηφιακή φλουροαγγειογραφία (και πανοραμική αγγειογραφία σε διαβήτη, φλεγμονές και φλεβικές θρομβώσεις), η αγγειογραφία με πράσινο ινδοκυανίνης (επιλεγμένες περιπτώσεις με υποψία χοριοειδικών πολυπόδων και χρόνια κεντρική ορώδη).

Κάποιοι ασθενείς δεν καταλαβαίνουν ότι έχουν υποστεί βλάβη στην ωχρά κηλίδα παρά μόνο όταν χάσουν μεγάλο μέρος της κεντρικής τους όρασης. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν το άλλο μάτι βλέπει καλά. Ο οφθαλμίατρος ωστόσο, μπορεί να διαγνώσει από το πρώιμο κιόλας στάδιο τη νόσο, μέσω μια απλής οφθαλμολογικής εξέτασης.

Ο οφθαλμολογικός έλεγχος περιλαμβάνει:

  • Κλινική εξέταση για έλεγχο όρασης με ειδικό οπτότυπο
  • Οφθαλμοσκόπηση
  • Απεικόνιση του πίσω μέρους του ματιού (έλεγχος παρουσίας υγρού και νεοαγγείων)
  • Οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) και αγγειογραφία με ή χωρίς σκιαγραφικό
  • Η διάρκεια της πλήρους εξέτασης δεν ξεπερνά τη μία ώρα περίπου. Εφόσον γίνει αγγειογραφία με σκιαγραφικό, που είναι και η πιο χρονοβόρα διαδικασία, η εξέταση διαρκεί περισσότερο, επειδή απαιτείται έλεγχος αλλεργικής αντίδρασης στην έγχυση του σκιαγραφικού φαρμάκου.

    Θεραπεία και αντιμετώπιση ωχράς κηλίδας

    Η θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, αλλά και των υπόλοιπων παθήσεων, εξαρτάται από το είδος της πάθησης, δηλαδή αν πρόκειται για υγρή ή ξηρή (ατροφική). Οι θεραπείες στοχεύουν στη σταθεροποίηση ή και στη βελτίωση της όρασης του ασθενή.

    Εφαρμόζονται ενδοβόλβιες (ενδοϋαλοειδικές) ενέσεις σε υγρού τύπου ηλικιακή εκφύλιση ωχράς και οίδημα ωχράς από διαβήτη ή φλεβικές θρομβώσεις. Η φωτοδυναμική θεραπεία επιλέγεται σε πολύποδες (ειδική μορφή εκφύλισης) και κεντρική ορώδη ωχροπάθεια (αφορά σε εφαρμογή laser χαμηλής ενέργειας για να ελεγχθεί η διαρροή από τα αγγεία με υψηλή ροή αίματος) και το micropulse laser (με μικροπαλμούς) εφαρμόζεται στην κεντρική ορώδη και σε περιπτώσεις διαβητικού οιδήματος.

    Η διατροφή παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της νόσου, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι ορισμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία όπως η βιταμίνη C και ο ψευδάργυρος καθυστερούν την εξέλιξη και γενικότερα, βοηθούν στην πρόληψη παθήσεων της ωχράς κηλίδας.

    Αναλόγως με τη μορφή και το στάδιο της πάθησης μπορεί να χρειαστεί τακτική παρακολούθηση ή και επανάληψη της θεραπείας όταν παρουσιάζονται υποτροπές. Για παράδειγμα, η υγρή ηλικιακή εκφύλιση ωχράς είναι μία μορφή που μπορεί να κάνει υποτροπές.

    Αρχικώς, η επανεξέταση θα πρέπει να γίνεται ανά 1 με 1,5 μήνα και στη συνέχεια, ανά 3-4 μήνες. Σε κάθε περίπτωση, ο γιατρός θα σου ορίσει τη συχνότητα και την αναγκαιότητα επανεξέτασης αναλόγως της περίπτωσής σου.

ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΘΛΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Διαθλαστικές ανωμαλίες ή αμετρωπίες είναι η μυωπία, η υπερμετρωπία, ο αστιγματισμός και η πρεσβυωπία.

Τι είναι η μυωπία;

Η μυωπία είναι μία πολύ συχνή διαθλαστική ανωμαλία που παρατηρείται στο 25% του γενικού πληθυσμού. Στην μυωπία, οι φωτεινές ακτίνες από το εξωτερικό περιβάλλον, επομένως και τα είδωλα των διαφόρων αντικειμένων, δεν εστιάζονται στο πίσω μέρος του ματιού μας, δηλ. στον αμφιβληστροειδή, όπως συμβαίνει στα φυσιολογικά εμμετρωπικά μάτια, αλλά μπροστά από αυτόν, με αποτέλεσμα να μην βλέπουμε καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά. Αυτό οφείλεται, είτε στο μεγάλο μέγεθος του βολβού (αξονική μυωπία), είτε στην αυξημένη διαθλαστική δύναμη του εμπρός μέρους του ματιού δηλ. του κερατοειδή ή του φακού του ματιού που βρίσκεται πίσω από την κόρη (διαθλαστική μυωπία).

Τι είναι η υπερμετρωπία;

Η υπερμετρωπία είναι μια συχνή διαθλαστική ανωμαλία, όπου οι φωτεινές ακτίνες από το εξωτερικό περιβάλλον εστιάζονται πίσω από τον αμφιβληστροειδή του ματιού, με αποτέλεσμα να κουράζονται εύκολα τα μάτια ή να μη βλέπουμε πολύ καθαρά κοντά ή και μακριά, ανάλογα με το βαθμό της υπερμετρωπίας και την ηλικία. Αυτό οφείλεται είτε στο μικρό μέγεθος του βολβού (αξονική υπερμετρωπία), είτε στην μειωμένη διαθλαστική δύναμη του κερατοειδή ή τού φακού (διαθλαστική υπερμετρωπία).

Τι είναι o αστιγματισμός;

Ο αστιγματισμός είναι η διαθλαστική ανωμαλία η οποία προκαλεί παραμορφώσεις στο σχήμα των αντικειμένων που εστιάζονται στον αμφιβληστροειδή του ματιού, λόγω σχηματισμού δύο ειδώλων, καθέτων μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να βλέπουμε π.χ. την τελεία σαν γραμμή, να μπερδεύουμε γράμματα ή αριθμούς π.χ. το Ο με το Θ, το Ε με το Ξ ,το Α με το Δ, το 6 με το 8, το 4 με το 7 κ.λ.π. Αυτό οφείλεται συνήθως στην διαφορετική καμπυλότητα των μεσημβρινών του κερατοειδούς, δηλ. του εμπρός μέρους του ματιού, το οποίο αντί για σχήμα σφαιρικό έχει σχήμα οβάλ (σαν αυγό). Αν η εστίαση των δύο ειδώλων είναι μπροστά από τον αμφιβληστροειδή, ο αστιγματισμός είναι μυωπικός , αν είναι πίσω είναι υπερμετρωπικός, μπορεί όμως να είναι και μικτός. Ο αστιγματισμός συνήθως συνυπάρχει με μυωπία ή υπερμετρωπία.

Τι είναι η πρεσβυωπία;

Η πρεσβυωπία είναι η δυσκολία να βλέπει κανείς καθαρά τα κοντινά αντικείμενα ενώ βλέπει καλά τα μακρινά. Η δυσκολία αυτή είναι εντονότερη στο διάβασμα, ιδιαίτερα όταν υπάρχει χαμηλός φωτισμός. Οφείλεται στην αδυναμία του φακού να κάνει προσαρμογή και να εστιάσει κοντά, λόγω ηλικίας. Πρόκειται για μία πάθηση που παρουσιάζεται σε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το φύλο τους και ανεξάρτητα από το αν ήδη πάσχουν από άλλες διαθλαστικές ανωμαλίες όπως η μυωπία, η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός.

Τι είναι οι διαθλαστικές επεμβάσεις;

Είναι οι επεμβάσεις, που με τη βοήθεια των λέιζερ ή χειρουργικά, διορθώνουν τις διαθλαστικές ανωμαλίες του οφθαλμού, δηλ. τη μυωπία, την υπερμετρωπία, τον αστιγματισμό αλλά και την πρεσβυωπία, αν και η τελευταία δεν αποτελεί διαθλαστική ανωμαλία, αλλά μία δυσλειτουργία της προσαρμογής (εστίασης) του οφθαλμού στη κοντινή απόσταση, η οποία εμφανίζεται με την πάροδο της ηλικίας. Αρχικά ήταν η ακτινωτή κερατοτομή , μια τεχνική που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της διαθλαστικής χειρουργικής. Η επανάσταση όμως ήρθε με τις ακτίνες λέιζερ, η αποτελεσματικότητα, η ακρίβεια και η ασφάλεια των οποίων έκανε εκατομμύρια ανθρώπους να βλέπουν χωρίς γυαλιά ή φακούς επαφής. Σκοπός των επεμβάσεων αυτών κατά κανόνα είναι η απαλλαγή της άμεσης εξάρτησης από τα γυαλιά ή τους φακούς επαφής και η προσφορά καλύτερης ποιότητας όρασης και τρόπου ζωής καθώς και η διεύρυνση των επαγγελματικών δυνατοτήτων.

ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΚΕΡΑΤΟΚΩΝΟΣ

Τι είναι ο κερατοκώνος;

Ο κερατόκωνος είναι μία μη φλεγμονώδης πάθηση του κερατοειδούς του ματιού, κατά την οποία η επιφάνεια του κερατοειδούς προοδευτικά παραμορφώνεται παίρνοντας μία «κωνική» μορφή. Το σημαντικό στον κερατόκωνο είναι ότι προκαλεί προοδευτική, μερική ή ολική πτώση της όρασης, η οποία δεν βελτιώνεται με γυαλιά και μπορεί να φθάσει μέχρι και την τύφλωση. Η παραμόρφωση βρίσκεται συνήθως στο κάτω μισό του κερατοειδούς και πρωτοεμφανίζεται σαν ανώμαλος αστιγματισμός. Καθώς ο κερατόκωνος εξελίσσεται, η μόνη μη επεμβατική μέθοδος που παρέχει στον ασθενή κανονική όραση, είναι οι σκληροί φακοί επαφής (ημίσκληροι κερατοκωνικοί φακοί ή και σκληροί). Αν ο κερατόκωνος συνεχίσει να επιδεινώνεται τότε είναι πιθανή η δημιουργία ουλής στο κέντρο του κερατοειδούς.

 

Ποιά είναι τα αίτια του κερατοκώνου;

Η αιτιολογία του κερατόκωνου παραμένει άγνωστη. Γενικά θεωρείται κληρονομική ασθένεια και για την εμφάνισή της ενοχοποιούνται πολλοί παράγοντες και κυρίως ανωμαλίες της δομής ή του μεταβολισμού των διαφόρων τμημάτων του κερατοειδούς. Εμφανίζεται συνήθως στην εφηβεία στη διάρκεια της οποίας εξελίσσεται σχετικά γρήγορα, στη συνέχεια επιβραδύνεται ο ρυθμός εξέλιξης και σταματά περίπου στα 35.

Ποια είναι τα συμπτώματα του κερατοκώνου;

Συχνά ο κερατόκωνος είναι ασυµπτωµατικός και η διάγνωση γίνεται κατά τον προεγχειρητικό έλεγχο διαθλαστικής χειρουργικής. Τα πρώτα σημάδια είναι η συνεχώς αυξανόμενη μυωπία και ο αστιγματισμός και η ανάγκη για συχνές αλλαγές στη συνταγή γυαλιών, η σύγχυση της όρασης με παραμόρφωση των εικόνων ή θολή όραση που δεν διορθώνεται με γυαλιά.

Άλλα συμπτώματα του κερατόκωνου είναι:

  • Ευαισθησία στο φως
  • Δυσκολία οδήγησης κατά τη διάρκεια της νύχτας
  • Ανώµαλος αστιγµατισµός που δεν διορθώνεται με γυαλιά
  • Διπλωπία ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας
  • ∆υσανεξία µαλακών φακών επαφής
  • Απότοµη µείωση όρασης λόγω ύδρωπα
  • Κεφαλαλγίες και γενικά οφθαλμικό άλγος
  • Ερεθισμός των ματιών, υπερβολικό τρίψιμο των ματιών.

Διάγνωση

Η διάγνωση του κερατόκωνου είναι δύσκολη και μπορεί να δώσει λάθος αποτελέσματα.
 Η πιο αξιόπιστη μέθοδος είναι η τοπογραφία κερατοειδούς. Με την εξέταση αυτή λαμβάνεται μια δισδιάστατη έγχρωμη απεικόνιση της τοπογραφίας του κερατοειδούς με βάση την οποία γίνεται διάγνωση ακόμα και στις υποκλινικές μορφές δηλαδή εκείνες που δεν έχουν εμφανίσει συμπτώματα.
Γυαλιά ή μαλακοί φακοί επαφής μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να διορθώσουν την ήπια μυωπία και αστιγματισμό που προκαλούνται από τον κερατόκωνο σε πρωταρχικό στάδιο, εντούτοις σε κάποιο βαθμό ένας άκαμπτος αεροδιαπερατός (RGP) φακός επαφής θα διορθώσει την κερατοκωνική όραση καλύτερα.

Ποια η αντιμετώπιση του κερατοκώνου;

Φακοί
Άκαμπτοι αεροδιαπερατoi φακοί επαφής μπορούν να διορθώσουν την όραση καθώς ο κερατόκωνος εξελίσσεται. Το άκαμπτο υλικό του φακού του επιτρέπει να ασκήσει πίεση στον κερατοειδή, αντικαθιστώντας το ανώμαλο σχήμα του κερατοειδή με μια ομαλή, ομοιόμορφη διαθλαστική επιφάνεια για τη βελτίωση της όρασης.

Ενδοκερατικοί δακτύλιοι
Εισάγονται μέσα στο στρώμα του κερατοειδούς για να τον επιπεδώσουν, αλλάζοντας το σχήμα και τη θέση του κώνου.

Crosslinking κερατοειδούς
Είναι μια νέα θεραπευτική επιλογή με στόχο να σταματήσει την εξέλιξη του κερατόκωνου.

Χειρουργική
Η μεταμόσχευση κερατοειδούς είναι απαραίτητη σε πολύ προχωρημένο στάδιο κερατόκωνου λόγω ουλοποίησης, εκτεταμένης λέπτυνσης ή δυσανεξίας φακών επαφής.

ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ;

Καλέστε τώρα στο (+30) 2310263634 ή επισκεφθείτε τις συχνές ερωτήσεις.

error: Συναγερμός: Το περιεχόμενο προστατεύεται !!